Johan Perk

Johan Perk uit Bilthoven ging studeren in Utrecht. Al snel verruilde hij Kanaleneiland voor een studentenhuis in de Javastraat in Lombok. Even later stond daar een woning te koop en al 14 jaar is dit door hem zelf opgeknapte huis zijn thuis in de wijk.

johan-perk-g

Johan Perk: "Alhoewel ik een exact beroep heb als programmeur ben ik toch meer geïnteresseerd in mensen. Ik heb veel contacten in de wijk en voel me helemaal verwant met de Utrechters. Een wijk als Lombok heeft iets vertrouwds zoals soms nu nog in een dorp. Ik leerde door mijn werk in één van de vele winkels in de Kanaalstraat heel veel mensen kennen waar ik ook nu nog erg prettig mee omga. Na jaren rustig wonen, overleed mijn bejaarde bovenbuurman en een 'snelle' makelaar maakte van de bovenwoning een studentenhuis. Dat soort bewoning levert veel overlast, herrie, vernielingen en afval op. Dat geeft aan dat die mensen die zich niet met de wijk verbonden voelden. Na heel veel gepraat, en soms met harde woorden, hield dat uiteindelijk op. Maar daarna werd de woning een wietplantage. En op een nacht zat ik rechtop in bed omdat er werd ingebroken. Veel politie en ontruiming, allemaal niet prettig. Door gesprekken met andere buren kwam ik er achter dat er overlast door kamerverhuur bij meer panden in de Javastraat speelde. Toen hebben we Straat Comité Javastraat opgericht met het doel de leefbaarheid, niet alleen in onze straat maar ook in de directe omgeving, te verbeteren. Er wordt volgens ons nogal eens met twee maten gemeten in Lombok dus spreken we gemeente en politie aan om er voor te zorgen dat er gehandhaafd wordt. Ach, één fout geparkeerde auto, één fietser op de stoep, één regels overtredende winkelier, één in een boomspiegel geplaatste vuilniszak, één dealende drugsboer, één weggegooid plastic tasje...dat gaat allemaal nog wel maar alles tegelijk en het wordt een erg onleefbare situatie, een zooitje. Zo krijgt Lombok een duistere kant en dat wil ik niet, eigenlijk wil niemand dat. Met elkaar, de Wijkraad West en het Straat Comité Javastraat kunnen we dat aanpakken. Het kan anders en dat moet ook. Van enkele leden van de Wijkraad West kregen we hulp de weg te vinden bij de soms trage gemeente en van het één kwam het ander. Nu zit ik dus ook in de wijkraad en geef mezelf de opdracht om Lombok zo veel mogelijk schoon, veilig, gezellig en leuk te maken en te houden. Daar wil ik graag aan meewerken maar ik vind dat we dat als wijkraad niet alleen moeten doen. Ook buurtbewoners onderling zouden elkaar veel meer moeten aanspreken. Want er zijn natuurlijk ook heel veel goed bedoelende Lombokkers die kunnen helpen onaangepast gedrag en criminaliteit een halt toe te roepen. Het zal mij niet overkomen dat ík helemaal niks doe."

Tekst en foto: Walter van Tiel