Sander Berg

Sander Berg, geboren in Westzaan en bracht zijn jeugd door in Leusden. Na zijn studie Technische Informatica in Twente bleek het wonen bij zijn werk toen in Barneveld geen optie, te rustig. Het moest een levendige studentenstad worden en dus werd het Utrecht van Ondiep, via Tolsteegplantsoen en nu de Billitonkade in Utrecht West.

sander berg

Sander Berg: ”In 2010 kwam ik in contact met de School voor de Filosofie omdat ik, naast mijn werk als exact ingestelde IT-er bij Prorail, geïnteresseerd raakte in filosofie. Ik kwam in contact met ‘de nieuwe denkers’ als Nietze, Poppe en Sartre. Filosofie stelt welvragen maar geeft geen antwoorden en omdat ik met de verkregen inzichten toch wat wilde doen, bedachten we met een groep vrienden plannen hoe de maatschappij er, volgens ons, uit zou moeten zien als antwoord op de nu heersende neo-liberale sfeer. We kwamen op het idee dat verantwoordelijkheden, rechten en plichten beter op een zo laag mogelijk niveau moesten komen te liggen. Dus het tegenovergestelde van veel centraliseren juist heel veel dingen samen doen en voor elkaar zorgen. Allemaal leuk en aardig maar hoe kon ik daar zelf aan mee werken maar ik had geen zin me politiek in te gaan zetten. De wijkraad bleek een mogelijkheid. Maar ik voelde ook weerstand want ik had geen zin in meedraaien met een groep ’zeikerds’. En dat…bleek juist helemaal niet zo! De Wijkraad is samengesteld uit erg betrokken buurtgenoten die iets voor Utrecht West willen doen en eigen belang op zij zetten. Allemaal mensen die hun steentje willen bijdragen en dan niet alleen in contacten met de gemeente maar juist ook willen meedenken en -helpen om het leven voor iedereen een beetje leuker te maken. Of we dat gaan doen door zelf mee te werken of ons alleen maar, als ander uiterste, gaan richten op de gemeente is nog niet helemaal bepaald. Het is nooit zwart/wit maar juist altijd gaat het om het grijs. De vraag is dus: ‘waar zijn we als wijkraad eigenlijk voor?’ Zinvol samenwerken met betrokken mensen dat is waar ik van hou.

Tekst en foto: Walter van Tiel